schrepel
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˈsxrepəlBetekenis
- een handwerktuig voor het wieden van onkruid
- (personen of lichaamsdelen) mager, dor, schraal
- schriel, kaal
Hoe spreek je schrepel uit?
/ˈsxrepəl/
Schrepel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| x | acht |
| r | rood |
| e | veel |
| p | pak |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| schrepels | meervoud |
| schrepeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| schrepeltjes | verkleinwoord, meervoud |
bijvoeglijk naamwoord
- mager, dor, schraal
Woordfamilie van schrepel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| schrepele | woordvorm | schrepel |
| schrepeler | woordvorm | schrepel |
| schrepelere | woordvorm | schrepel |
| schrepelers | woordvorm | schrepel |
| schrepels | meervoud | schrepel |
| schrepelst | woordvorm | schrepel |
| schrepelste | woordvorm | schrepel |
| schrepeltje | verkleinwoord | schrepel |
| schrepeltjes | verkleinwoord meervoud | schrepel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van schrepel zijn vastgelegd.