applicator
zelfstandig naamwoord ɑpliˈkatɔrBetekenis
- hulpmiddel voor aanwending of aanbrengen van een substantie
Hoe spreek je applicator uit?
/ɑpliˈkatɔr/
Applicator bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| p | pak |
| l | land |
| i | riet |
| k | kat |
| a | maan |
| t | tak |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| applicatoren | meervoud |
| applicators | meervoud |
| applicatortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| applicatortjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van het Latijnse applicare met het achtervoegsel -ator
Woordfamilie van applicator
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| applicatoren | meervoud | applicator |
| applicators | meervoud | applicator |
| applicatortje | verkleinwoord | applicator |
| applicatortjes | verkleinwoord meervoud | applicator |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van applicator zijn vastgelegd.