curator
zelfstandig naamwoord kyˈratɔrBetekenis
- iemand die door de rechter is aangewezen om het beheer te voeren over de bezittingen van een natuurlijk persoon of van een rechtspersoon (curatele, faillissement)
- lid van de raad van toezicht over een instelling
- iemand die verantwoordelijk draagt voor het samenstellen van van een collectie of tentoonstelling
Hoe spreek je curator uit?
/kyˈratɔr/
Curator bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| y | fuut |
| r | rood |
| a | maan |
| t | tak |
| ɔ | bot |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die verantwoordelijkheid draagt voor het samenstellen van een collectie of tentoonstelling
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| curatoren | meervoud |
| curators | meervoud |
Herkomst
van Latijn curator, op te vatten als naamwoord van handeling van cureren ww met het achtervoegsel -ator, in de betekenis van ‘beheerder’ voor het eerst aangetroffen in 1483
Woordfamilie van curator
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| curatoren | meervoud | curator |
| curators | meervoud | curator |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van curator zijn vastgelegd.