gans
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ɣɑnsBetekenis
- een vogel die tot de familie van de eendachtigen (Anatidae) behoort
- helemaal, heel
Hoe spreek je gans uit?
/xɑns/
Gans bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| s | sok |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- benaming voor vogels uit de geslachten Anser en Branta, grote, stevig gebouwde watervogels
- iemand van het vrouwelijk geslacht die weinig intelligent is informal
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gansje | verkleinwoord, enkelvoud |
| gansjes | verkleinwoord, meervoud |
| ganzen | meervoud |
bijvoeglijk naamwoord
- in volle omvang obsolete
Herkomst
zn: erfwoord via Middelnederlands gans van Oudnederlands gans, als onderdeel van namen aangetroffen vanaf 1093 en als woord met de betekenis ‘eendachtige’ vanaf 1240
Woordfamilie van gans
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gansch | woordvorm | gans |
| ganse | woordvorm | gans |
| ganser | woordvorm | gans |
| gansje | verkleinwoord | gans |
| gansjes | verkleinwoord meervoud | gans |
| ganzen | meervoud | gans |
| gansche | woordvorm | ganse |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gans zijn vastgelegd.