embleem
zelfstandig naamwoord ɛm'blemBetekenis
- een concrete figuur waarmee een abstract begrip zoals een godheid, een ideaal, een gevoel enz. wordt verbeeld
- figuur waarmee iets concreets wordt verbeeld
Hoe spreek je embleem uit?
/ɛmˈblem/
Embleem bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| m | maan |
| b | bak |
| l | land |
| e | veel |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| embleempje | verkleinwoord, enkelvoud |
| embleempjes | verkleinwoord, meervoud |
| emblemen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans of Latijn, in de betekenis van ‘zinnebeeld, herkenningsteken, zinnebeeldige plaat’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1625
Woordfamilie van embleem
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| embleempje | verkleinwoord | embleem |
| embleempjes | verkleinwoord meervoud | embleem |
| emblemen | meervoud | embleem |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van embleem zijn vastgelegd.