gemachtigde
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die een rechtshandeling mag uitvoeren namens iemand anders
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gemachtigden | meervoud |
Woordfamilie van gemachtigde
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gemachtigden | meervoud | gemachtigde |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gemachtigde zijn vastgelegd.