carambole
zelfstandig naamwoord /karɑm'bol/Betekenis
- een beoogde botsing van twee biljartballen
Hoe spreek je carambole uit?
/karɑmˈbol/
Carambole bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| a | maan |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| m | maan |
| b | bak |
| o | boot |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| caramboles | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans. In de betekenis van ‘raken met speelbal van de twee andere biljartballen’ voor het eerst aangetroffen in 1837
Woordfamilie van carambole
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| caramboles | meervoud | carambole |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van carambole zijn vastgelegd.