blamage
zelfstandig naamwoord bla'maʒəBetekenis
- een afgang veroorzaakt door eigen falen
Hoe spreek je blamage uit?
/blaˈmaʒə/
Blamage bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| a | maan |
| m | maan |
| ʒ | journaal |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| blamages | meervoud |
| blamagetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| blamagetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘afgang’ voor het eerst aangetroffen in 1929
Woordfamilie van blamage
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| blamages | meervoud | blamage |
| blamagetje | verkleinwoord | blamage |
| blamagetjes | verkleinwoord meervoud | blamage |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van blamage zijn vastgelegd.