chantage
zelfstandig naamwoord ʃɑn'taʒəBetekenis
- mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen
- Dreigen met dingen om mensen iets te laten doen.
Hoe spreek je chantage uit?
/ʃɑnˈtaʒə/
Chantage bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ʃ | sjaal |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| a | maan |
| ʒ | journaal |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- dreigen met dingen om mensen iets te laten doen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| chantages | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘geldafpersing’ voor het eerst aangetroffen in 1865
Woordfamilie van chantage
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| chantages | meervoud | chantage |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van chantage zijn vastgelegd.