trucage
zelfstandig naamwoord tryˈkaʒəBetekenis
- gebruik maken van trucs om mensen te misleiden
Hoe spreek je trucage uit?
/tryˈkaʒə/
Trucage bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| r | rood |
| y | fuut |
| k | kat |
| a | maan |
| ʒ | journaal |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| trucages | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘toepassing van trucs’ voor het eerst aangetroffen in 1913
Woordfamilie van trucage
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| trucages | meervoud | trucage |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van trucage zijn vastgelegd.