personage
zelfstandig naamwoord pɛrsoˈnaʒəBetekenis
- een fictieve persoon in een verhaal, boek, toneelstuk e.d.
Hoe spreek je personage uit?
/pɛrsoˈnaʒə/
Personage bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| s | sok |
| o | boot |
| n | nek |
| a | maan |
| ʒ | journaal |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| personages | meervoud |
| personagetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| personagetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘rol in een toneelstuk’ voor het eerst aangetroffen in 1501
Woordfamilie van personage
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| personages | meervoud | personage |
| personagetje | verkleinwoord | personage |
| personagetjes | verkleinwoord meervoud | personage |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van personage zijn vastgelegd.