zegen

Betekenis

1. verlening van goddelijke of bovennatuurlijke bijstand
2. afroeping van goddelijke of bovennatuurlijke bijstand over iemand, met name door een lid van de geestelijkheid
3. voordeel of gelukkige omstandigheid die als goddelijke of bovennatuurlijke bijstand wordt opgevat
4. instemming van een persoon of instantie wiens daadwerkelijke of morele steun belangrijk is
5. breed en naar verhouding niet erg hoog sleepnet. Vistuig bestaande uit een van drijvers voorziene bovenpees en een verzwaarde onderpees met daartussen het netwerk met een, al dan niet van een inkeling voorziene uitstulping of zak en waarvan de aan de boven- en onderpees bevestigde lijnen een lengte van ten hoogste 100 m hebben of, in geval de bovenpees langer is, niet langer dan de lengte van de bovenpees.

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

zelfstandig naamwoord — feminine, masculine

1. breed en naar verhouding niet erg hoog sleepnet Vistuig bestaande uit een van drijvers voorziene bovenpees en een verzwaarde onderpees met daartussen het netwerk met een, al dan niet van een inkeling voorziene uitstulping of zak en waarvan de aan de boven- en onderpees bevestigde lijnen een lengte van ten hoogste 100 m hebben of, in geval de bovenpees langer is, niet langer dan de lengte van de bovenpees.

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Woordvorm

• meervoud verleden tijd van zijgen

Vervoeging van zegen

zegenhele werkwoord

Woordvorm

• eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van zegenen
• gebiedende wijs van zegenen
• tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van zegenen

Vervoeging van zegen

zegenhele werkwoord

Woordvorm

• meervoud van het zelfstandig naamwoord zeeg

Woordfamilie van zegen

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zegen zijn vastgelegd.

Afleidingen en samenstellingen

• zegenbede
• zegenen
• zegenrijk
• zegenwens