vaudeville
zelfstandig naamwoord ˌvodəˈvilBetekenis
- luchtig blijspel met veel verwikkelingen en vergissingen
Hoe spreek je vaudeville uit?
/ˌvodəˈvil/
Vaudeville bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| o | boot |
| d | dak |
| ə | de |
| i | riet |
| l | land |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vaudevilles | meervoud |
| vaudevilletje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vaudevilletjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘luchtig toneelstuk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1837
Woordfamilie van vaudeville
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vaudevilles | meervoud | vaudeville |
| vaudevilletje | verkleinwoord | vaudeville |
| vaudevilletjes | verkleinwoord meervoud | vaudeville |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vaudeville zijn vastgelegd.