reptiel
zelfstandig naamwoord /rɛp'til/Betekenis
- een koudbloedig, kruipend gewerveld dier met meestal vier poten en een schubbenhuid
Hoe spreek je reptiel uit?
/rɛpˈtil/
Reptiel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| ɛ | bed |
| p | pak |
| t | tak |
| i | riet |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| reptielen | meervoud |
| reptieltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| reptieltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘kruipend dier’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1777
Woordfamilie van reptiel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| reptieltje | verkleinwoord | reptiel |
| reptieltjes | verkleinwoord meervoud | reptiel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van reptiel zijn vastgelegd.