debiel
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord /deˈbil/Betekenis
- iemand die licht zwakzinnig is
- (beledigend) bespottelijk iemand
- in lichte mate zwakzinnig
- (beledigend) bespottelijk
Hoe spreek je debiel uit?
/deˈbil/
Debiel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| e | veel |
| b | bak |
| i | riet |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die min of meer zwakzinnig is pejorative
- bespottelijk iemand, halve gare, idioot zn pejorative
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| debielen | meervoud |
| debieltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| debieltjes | verkleinwoord, meervoud |
bijvoeglijk naamwoord
- bespottelijk, ridicuul pejorative
Herkomst
van Frans débile, in de betekenis van ‘zwakzinnig’ aangetroffen vanaf 1650
Woordfamilie van debiel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| debiele | woordvorm | debiel |
| debielen | meervoud | debiel |
| debieler | woordvorm | debiel |
| debielere | woordvorm | debiel |
| debielers | woordvorm | debiel |
| debiels | woordvorm | debiel |
| debielst | woordvorm | debiel |
| debielste | woordvorm | debiel |
| debieltje | verkleinwoord | debiel |
| debieltjes | verkleinwoord meervoud | debiel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van debiel zijn vastgelegd.