spetter
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈspɛtərBetekenis
- een weggeslingerde druppel
- populair: sexueel aantrekkelijke jongeman
Hoe spreek je spetter uit?
/ˈspɛtər/
Spetter bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| p | pak |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- / een weggeslingerde druppel feminine, masculine
- populair: seksueel aantrekkelijke jongeman masculine
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| spetters | meervoud |
| spettertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| spettertjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van spetteren
- gebiedende wijs van spetteren
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van spetteren
Vervoeging van spetter
spetterhele werkwoord
Herkomst
Naamwoord van handeling van spetten met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van spetter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| spetters | meervoud | spetter |
| spettertje | verkleinwoord | spetter |
| spettertjes | verkleinwoord meervoud | spetter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van spetter zijn vastgelegd.