kledder
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈklɛdərBetekenis
- een uiteengespatte hoeveelheid kleverig of gelei-achtig materiaal
Hoe spreek je kledder uit?
/ˈklɛdər/
Kledder bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| l | land |
| ɛ | bed |
| d | dak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kledders | meervoud |
| kleddertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kleddertjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kledderen
- gebiedende wijs van kledderen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kledderen
Vervoeging van kledder
kledderhele werkwoord
Woordfamilie van kledder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kledders | meervoud | kledder |
| kleddertje | verkleinwoord | kledder |
| kleddertjes | verkleinwoord meervoud | kledder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kledder zijn vastgelegd.