pletter
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈplɛtərBetekenis
- iemand die plet
- voorwerp waarmee men kan pletten
- iets wat helemaal verpletterd is (alleen in de vorm 'te pletter')
- (te pletter vallen)
Hoe spreek je pletter uit?
/ˈplɛtər/
Pletter bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| l | land |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pletters | meervoud |
| plettertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| plettertjes | verkleinwoord, meervoud |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iets wat helemaal verpletterd is figuratively
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van pletteren
- gebiedende wijs van pletteren
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van pletteren
Vervoeging van pletter
pletterhele werkwoord
Woordfamilie van pletter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pletters | meervoud | pletter |
| plettertje | verkleinwoord | pletter |
| plettertjes | verkleinwoord meervoud | pletter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pletter zijn vastgelegd.