schroef
zelfstandig naamwoord, werkwoord sxrufBetekenis
- een voorwerp dat wordt gebruikt om andere voorwerpen vast te zetten
- een werktuig met twee of meer gebogen bladen die door draaiing een schip of vliegtuig voortbewegen
- een sprong met een draai om de lengteas
Hoe spreek je schroef uit?
/sxruf/
Schroef bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| x | acht |
| r | rood |
| u | boek |
| f | fiets |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- klein cilindervormig of conisch voorwerp dat wordt gebruikt om andere, grotere voorwerpen vast te zetten
- werktuig met twee of meer gebogen bladen die door draaiing een schip of vliegtuig voortbewegen
- sprong met een draai om de lengteas
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| schroefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| schroefjes | verkleinwoord, meervoud |
| schroeven | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van schroeven
- gebiedende wijs van schroeven
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van schroeven
Vervoeging van schroef
schroefhele werkwoord
Herkomst
via Middelnederlands schruve van Oudfrans escroue, in de betekenis van ‘staafje met schroefdraad’ aangetroffen vanaf 1573
Woordfamilie van schroef
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| schroefje | verkleinwoord | schroef |
| schroefjes | verkleinwoord meervoud | schroef |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van schroef zijn vastgelegd.