paragraaf
zelfstandig naamwoord ˌparaˈɣrafBetekenis
- paragraafteken
- onderdeel van een hoofdstuk, een artikel, een wet of een officieel stuk
Hoe spreek je paragraaf uit?
/ˌparaˈxraf/
Paragraaf bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| a | maan |
| r | rood |
| x | acht |
| f | fiets |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| paragraafje | verkleinwoord, enkelvoud |
| paragraafjes | verkleinwoord, meervoud |
| paragrafen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onderverdeling van tekst’ voor het eerst aangetroffen in 1393
Woordfamilie van paragraaf
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| paragraafje | verkleinwoord | paragraaf |
| paragraafjes | verkleinwoord meervoud | paragraaf |
| paragrafen | meervoud | paragraaf |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van paragraaf zijn vastgelegd.