lexicograaf
zelfstandig naamwoord ˌlɛksikoˈɣrafBetekenis
- iemand die woordenboeken schrijft
Hoe spreek je lexicograaf uit?
/ˌlɛksikoˈxraf/
Lexicograaf bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| s | sok |
| i | riet |
| o | boot |
| x | acht |
| r | rood |
| a | maan |
| f | fiets |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| lexicografen | meervoud |
Herkomst
uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘woordenboekschrijver’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1745, op te vatten als afgeleid van lexicon met het achtervoegsel -graaf
Woordfamilie van lexicograaf
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| lexicografen | meervoud | lexicograaf |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van lexicograaf zijn vastgelegd.