pantograaf
zelfstandig naamwoord ˌpɑntoˈɣrafBetekenis
- werktuig om een vlakke figuur over te brengen (eventueel vergroot of verkleind)
- scharnierende stroomafnemer van elektrische trams of treinen
Hoe spreek je pantograaf uit?
/ˌpɑntoˈxraf/
Pantograaf bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| o | boot |
| x | acht |
| r | rood |
| a | maan |
| f | fiets |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pantografen | meervoud |
Herkomst
van Frans pantographe, in de betekenis van ‘tekenaap’ aangetroffen vanaf 1824
Woordfamilie van pantograaf
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pantografen | meervoud | pantograaf |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pantograaf zijn vastgelegd.