kosmonaut
zelfstandig naamwoord ˌkɔsmoˈnɑutBetekenis
- Russische ruimtevaarder.
- een ruimtevaarder
Hoe spreek je kosmonaut uit?
/ˌkɔsmoˈnɑut/
Kosmonaut bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| s | sok |
| m | maan |
| o | boot |
| n | nek |
| ɑu | koud |
| t | tak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kosmonauten | meervoud |
| kosmonautje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kosmonautjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Russisch, in de betekenis van ‘ruimtevaarder’ voor het eerst aangetroffen in 1961
Woordfamilie van kosmonaut
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kosmonauten | meervoud | kosmonaut |
| kosmonautje | verkleinwoord | kosmonaut |
| kosmonautjes | verkleinwoord meervoud | kosmonaut |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kosmonaut zijn vastgelegd.