heraut
zelfstandig naamwoord heˈrɑutBetekenis
- een functionaris die dienstdoet als boodschapper en/of ceremoniemeester.
Hoe spreek je heraut uit?
/heˈrɑut/
Heraut bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| e | veel |
| r | rood |
| ɑu | koud |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| herauten | meervoud |
| herautje | verkleinwoord, enkelvoud |
| herautjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘aanroeper’ voor het eerst aangetroffen in 1340
Woordfamilie van heraut
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| herauten | meervoud | heraut |
| herautje | verkleinwoord | heraut |
| herautjes | verkleinwoord meervoud | heraut |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van heraut zijn vastgelegd.