flank
zelfstandig naamwoord /flɑŋk/Betekenis
- zijkant van een samenhangend geheel
- steile zijkant van een berg
- sterkst stijgende of dalende deel van een elektrisch signaal
- deel van een bastion dat aan de courtine grenst
- (zijkant)
- zijde
- flankeren
Hoe spreek je flank uit?
/flɑŋk/
Flank bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| f | fiets |
| l | land |
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
| k | kat |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| flanken | meervoud |
| flankje | verkleinwoord, enkelvoud |
| flankjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zijkant’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1591
Woordfamilie van flank
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| flanken | meervoud | flank |
| flankje | verkleinwoord | flank |
| flankjes | verkleinwoord meervoud | flank |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van flank zijn vastgelegd.