blank
bijvoeglijk naamwoord /blɑŋk/Betekenis
- met een lichte huidskleur
- niet beschreven of bedrukt
- kleurloos, transparant
- bedekt met water, overspoeld, uitsluitend in de uitdrukking
- zuiver
- onbeschreven, leeg
- losse flodder
- een monster dat behalve de stof die het onderwerp van studie is, alle ingrediënten bevat die aanwezig zijn in de andere monsters.
Hoe spreek je blank uit?
/blɑŋk/
Blank bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
| k | kat |
bijvoeglijk naamwoord
- bedekt met water, overspoeld; in deze bet. uitsluitend in de uitdrukking blank staan
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| blanke | verbogen, stellende trap |
| blanker | onverbogen, vergrotende trap |
| blankere | verbogen, vergrotende trap |
| blankers | partitief, vergrotende trap |
| blanks | partitief, stellende trap |
| blankst | onverbogen, overtreffende trap |
| blankste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Van Middelnederlands blanc, Protogermaans blanka-. In de betekenis van ‘blinkend, wit’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1287.
Woordfamilie van blank
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| blanker | vergrotende trap | blank |
| blankere | verbogen vergrotende trap | blank |
| blankers | partitieve vergrotende trap | blank |
| blanks | partitive, positive | blank |
| blankst | uninflected, superlative | blank |
| blankste | inflected, superlative | blank |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van blank zijn vastgelegd.