elektrode
zelfstandig naamwoord elɛk'trodəBetekenis
- een stuk materiaal dat alleen elektronische geleiding kent en dat dient om een stroom door een eletrolyt of een vacuüm te voeren
Hoe spreek je elektrode uit?
/elɛkˈtrodə/
Elektrode bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| l | land |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| t | tak |
| r | rood |
| o | boot |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| elektroden | meervoud |
| elektrodes | meervoud |
| elektrodetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| elektrodetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘geleider van elektrische stroom in elektrolyten en gassen’ voor het eerst aangetroffen in 1859
Woordfamilie van elektrode
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| elektroden | meervoud | elektrode |
| elektrodes | meervoud | elektrode |
| elektrodetje | verkleinwoord | elektrode |
| elektrodetjes | verkleinwoord meervoud | elektrode |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van elektrode zijn vastgelegd.