anode
zelfstandig naamwoord aˈnodəBetekenis
- de elektrode waarlangs elektronen het elektrolyt verlaten
- in een radiobuis de positief geladen plaat die de elektronen ontvangt
Hoe spreek je anode uit?
/aˈnodə/
Anode bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| o | boot |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| anoden | meervoud |
| anodes | meervoud |
| anodetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| anodetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘positieve elektrode’ voor het eerst aangetroffen in 1862
Woordfamilie van anode
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| anoden | meervoud | anode |
| anodes | meervoud | anode |
| anodetje | verkleinwoord | anode |
| anodetjes | verkleinwoord meervoud | anode |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van anode zijn vastgelegd.