brigade
zelfstandig naamwoord briˈɣadəBetekenis
- legereenheid van 3000 tot 4000 man, verdeeld in een aantal bataljons met aan het hoofd een brigadegeneraal
- groep mensen met een bepaalde opdracht
Hoe spreek je brigade uit?
/briˈxadə/
Brigade bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| r | rood |
| i | riet |
| x | acht |
| a | maan |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| brigaden | meervoud |
| brigades | meervoud |
| brigadetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| brigadetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘eenheid van bataljons en afdelingen’ voor het eerst aangetroffen in 1650
Woordfamilie van brigade
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| brigaden | meervoud | brigade |
| brigades | meervoud | brigade |
| brigadetje | verkleinwoord | brigade |
| brigadetjes | verkleinwoord meervoud | brigade |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van brigade zijn vastgelegd.