route
zelfstandig naamwoord ˈrutəBetekenis
- weg die men aflegt, weg die men van plan is af te leggen
Hoe spreek je route uit?
/ˈrutə/
Route bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| u | boek |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| routen | meervoud |
| routes | meervoud |
| routetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| routetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘weg’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1643
Woordfamilie van route
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| routen | meervoud | route |
| routes | meervoud | route |
| routetje | verkleinwoord | route |
| routetjes | verkleinwoord meervoud | route |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van route zijn vastgelegd.