absoute
zelfstandig naamwoord /ɑp'sutə/Betekenis
- een plechtigheid na een uitvaartmis waarin voor de overledene om kwijtschelding van straf wordt gebeden
Hoe spreek je absoute uit?
/ɑpˈsutə/
Absoute bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| p | pak |
| s | sok |
| u | boek |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| absouten | meervoud |
| absoutes | meervoud |
| absoutje | verkleinwoord, enkelvoud |
| absoutjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Frans absoute, naar het vrouwelijk enkelvoud voltooid deelwoord van absoudre (Latijn absolvere)
Woordfamilie van absoute
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| absouten | meervoud | absoute |
| absoutes | meervoud | absoute |
| absoutje | verkleinwoord | absoute |
| absoutjes | verkleinwoord meervoud | absoute |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van absoute zijn vastgelegd.