volwassen
bijvoeglijk naamwoord vɔlˈwɑsə(n)Betekenis
- een leeftijd bereikt hebbend waarop men volgroeid en onafhankelijk kan zijn
Hoe spreek je volwassen uit?
/vɔlˈwɑsən/
Volwassen bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ɔ | bot |
| l | land |
| w | quiz |
| ɑ | bad |
| s | sok |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| (volwassenere) | verbogen, vergrotende trap |
| volwassener | onverbogen, vergrotende trap |
| volwasseners | partitief, vergrotende trap |
| volwassens | partitief, stellende trap |
| volwassenst | onverbogen, overtreffende trap |
| volwassenste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
In de betekenis van ‘volgroeid’ voor het eerst aangetroffen in 1376
Woordfamilie van volwassen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| volwassener | vergrotende trap | volwassen |
| volwassenere | woordvorm | volwassen |
| volwasseners | partitieve vergrotende trap | volwassen |
| volwassens | partitive, positive | volwassen |
| volwassenst | uninflected, superlative | volwassen |
| volwassenste | inflected, superlative | volwassen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van volwassen zijn vastgelegd.