vierkant
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord, bijwoord, werkwoord ˈvirkɑntBetekenis
- geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit 4 gelijke hoek|hoeken van 90 graad|graden en 4 zijde|zijden met gelijke lengte
- met de vorm van een vierkant
- onverzettelijk, geheel en al
Hoe spreek je vierkant uit?
/ˈvirkɑnt/
Vierkant bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| i | riet |
| r | rood |
| k | kat |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit 4 gelijke hoeken van 90 graden en 4 zijden met gelijke lengte
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vierkanten | meervoud |
| vierkantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vierkantjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- enkelvoud tegenwoordige tijd van vierkanten
- gebiedende wijs van vierkanten
Vervoeging van vierkant
vierkanthele werkwoord
Herkomst
samenstelling van vier en kant
Woordfamilie van vierkant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vierkanten | meervoud | vierkant |
| vierkanter | woordvorm | vierkant |
| vierkantere | woordvorm | vierkant |
| vierkanters | woordvorm | vierkant |
| vierkantje | verkleinwoord | vierkant |
| vierkantjes | verkleinwoord meervoud | vierkant |
| vierkants | woordvorm | vierkant |
| vierkantst | woordvorm | vierkant |
| vierkantste | woordvorm | vierkant |
| gevierkant | woordvorm | vierkanten |
| vierkantend | woordvorm | vierkanten |
| vierkantende | woordvorm | vierkanten |
| vierkantte | woordvorm | vierkanten |
| vierkantten | woordvorm | vierkanten |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vierkant zijn vastgelegd.