senior
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˈseniˌjɔrBetekenis
- de oudere
- ouder
- gepensioneerde, senior
- ouder, senior
- laatstejaarstudent (VS)
Hoe spreek je senior uit?
/ˈseniˌjɔr/
Senior bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| e | veel |
| n | nek |
| i | riet |
| j | ja |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| senioren | meervoud |
| seniores | meervoud |
| seniors | meervoud |
| seniortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| seniortjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘de oudste, oudere (achter namen)’ voor het eerst aangetroffen in 1807
Woordfamilie van senior
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| seniore | woordvorm | senior |
| senioren | meervoud | senior |
| seniores | meervoud | senior |
| seniors | meervoud | senior |
| seniortje | verkleinwoord | senior |
| seniortjes | verkleinwoord meervoud | senior |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van senior zijn vastgelegd.