samenstelling
zelfstandig naamwoord ˈsamə(n)ˌstɛlɪŋBetekenis
- de onderdelen waaruit iets bestaat
- een woord dat gevormd is door twee of meer onafhankelijke woorden aan elkaar te koppelen
Hoe spreek je samenstelling uit?
/ˈsamənˌstɛlɪŋ/
Samenstelling bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| a | maan |
| m | maan |
| ə | de |
| n | nek |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| samenstellingen | meervoud |
| samenstellinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| samenstellinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van samenstellen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van samenstelling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| samenstellingen | meervoud | samenstelling |
| samenstellinkje | verkleinwoord | samenstelling |
| samenstellinkjes | verkleinwoord meervoud | samenstelling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van samenstelling zijn vastgelegd.