compositie
zelfstandig naamwoord ˌkɔmpoˈzi(t)siBetekenis
- een muziekstuk, werkstuk van een componist
- samenstelling zowel in de als een andere ordening van delen tot een geheel
Hoe spreek je compositie uit?
/ˌkɔmpoˈzitsi/
Compositie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| p | pak |
| o | boot |
| z | zon |
| i | riet |
| t | tak |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| composities | meervoud |
| compositietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| compositietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘samenstelling’ voor het eerst aangetroffen in 1554
Woordfamilie van compositie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| composities | meervoud | compositie |
| compositietje | verkleinwoord | compositie |
| compositietjes | verkleinwoord meervoud | compositie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van compositie zijn vastgelegd.