veronderstelling
zelfstandig naamwoord vərˌɔndərˈstɛlɪŋBetekenis
- wat verondersteld wordt
Hoe spreek je veronderstelling uit?
/vərˌɔndərˈstɛlɪŋ/
Veronderstelling bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| d | dak |
| s | sok |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- wat verondersteld wordt; iets waarvan men denkt dat het zo is maar men niet door eigen aanschouwing weet
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| veronderstellingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van veronderstellen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van veronderstelling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| veronderstellingen | meervoud | veronderstelling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van veronderstelling zijn vastgelegd.