samensteller
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die iets samen stelt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| samenstellers | meervoud |
| samenstellertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| samenstellertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van de werkwoordstam van samenstellen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van samensteller
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| samenstellers | meervoud | samensteller |
| samenstellertje | verkleinwoord | samensteller |
| samenstellertjes | verkleinwoord meervoud | samensteller |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van samensteller zijn vastgelegd.