meubel
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈmøbəlBetekenis
- een gebruiksvoorwerp dat behoort tot de inrichting van een kamer, zoals een bank, stoel, tafel, kast, bed e.d.
Hoe spreek je meubel uit?
/ˈmøbəl/
Meubel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ø | deur |
| b | bak |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| meubelen | meervoud |
| meubels | meervoud |
| meubeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| meubeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van meubelen
- gebiedende wijs van meubelen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van meubelen
Vervoeging van meubel
meubelhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘stuk huisraad’ voor het eerst aangetroffen in 1652.
Woordfamilie van meubel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| meubelen | meervoud | meubel |
| meubels | meervoud | meubel |
| meubeltje | verkleinwoord | meubel |
| meubeltjes | verkleinwoord meervoud | meubel |
| meubelde | woordvorm | meubelen |
| meubelden | woordvorm | meubelen |
| meubele | woordvorm | meubelen |
| meubelend | woordvorm | meubelen |
| meubelende | woordvorm | meubelen |
| meubelt | woordvorm | meubelen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van meubel zijn vastgelegd.