meubelstuk
zelfstandig naamwoordBetekenis
- voorwerp dat behoort tot de inrichting van een kamer, zoals een bank, stoel, tafel, kast, bed etc
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| meubelstukje | verkleinwoord, enkelvoud |
| meubelstukjes | verkleinwoord, meervoud |
| meubelstukken | meervoud |
Herkomst
samenstelling van meubel en stuk
Woordfamilie van meubelstuk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| meubelstukje | verkleinwoord | meubelstuk |
| meubelstukjes | verkleinwoord meervoud | meubelstuk |
| meubelstukken | meervoud | meubelstuk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van meubelstuk zijn vastgelegd.