kerk
zelfstandig naamwoord /kɛrk/Betekenis
- openbaar gebouw voor religieuze handelingen of samenkomsten
- religieuze stroming
- georganiseerde groep die bepaalde religieuze, m.n. christelijke, standpunten aanhangt (bijv. Katholieke Kerk, Gereformeerde Kerk etc.)
- (in engere zin) gemeenschap van alle christenen
- groep gelovigen
Hoe spreek je kerk uit?
/kɛrk/
Kerk bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɛ | bed |
| r | rood |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- gemeenschap van alle christenen
- groep gelovigen als zodanig
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kerken | meervoud |
| kerkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kerkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Oud leenwoord, via Middelnederlands kerke en Oudnederlands kirika van Oudgrieks κυριακόν (kuriakón) "(huis) van de Heer", in de betekenis van ‘bedehuis’ voor het eerst aangetroffen in 777
Woordfamilie van kerk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kerken | meervoud | kerk |
| kerkje | verkleinwoord | kerk |
| kerkjes | verkleinwoord meervoud | kerk |
| gekerkt | woordvorm | kerken |
| kerkend | woordvorm | kerken |
| kerkende | woordvorm | kerken |
| kerkt | woordvorm | kerken |
| kerkte | woordvorm | kerken |
| kerkten | woordvorm | kerken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kerk zijn vastgelegd.