kerkganger
zelfstandig naamwoord / ˈkɛrkχɑŋər /Betekenis
- een gelovige die zich naar de kerk begeeft om de kerkdienst bij te wonen (mannelijke vorm)
Hoe spreek je kerkganger uit?
/ˈkɛrkxɑŋər/
Kerkganger bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| x | acht |
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kerkgangers | meervoud |
| kerkgangertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kerkgangertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Afgeleid van kerkgang met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van kerkganger
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kerkgangers | meervoud | kerkganger |
| kerkgangertje | verkleinwoord | kerkganger |
| kerkgangertjes | verkleinwoord meervoud | kerkganger |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kerkganger zijn vastgelegd.