verordening
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een door de autoriteiten opgelegde regeling
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verordeningen | meervoud |
| verordeningetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| verordeningetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van verordenen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van verordening
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verordeningen | meervoud | verordening |
| verordeningetje | verkleinwoord | verordening |
| verordeningetjes | verkleinwoord meervoud | verordening |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verordening zijn vastgelegd.