aanwijzing
zelfstandig naamwoord ˈaɱwɛizɪŋBetekenis
- het aanwijzen
- een vingerwijzing, het vermoeden
- inlichting of voorschrift over hoe men moet handelen
Hoe spreek je aanwijzing uit?
/ˈamwɛizɪŋ/
Aanwijzing bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| m | maan |
| w | quiz |
| ɛi | trein |
| z | zon |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanwijzingen | meervoud |
| aanwijzinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanwijzinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van aanwijzen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van aanwijzing
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanwijzingen | meervoud | aanwijzing |
| aanwijzinkje | verkleinwoord | aanwijzing |
| aanwijzinkjes | verkleinwoord meervoud | aanwijzing |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanwijzing zijn vastgelegd.