consigne
zelfstandig naamwoord kɔnˈsiɲəBetekenis
- opdracht tot een maatregel van orde
- wachtwoord
- aanwijzing, instructie
- gebruiksaanwijzing, handleiding
- bagagebewaring, plek met kluizen voor bagage
- vaste vriendin (met wie de militair een relatie heeft)
- statiegeld
- standaardwaarde, afgestelde temperatuur van de radiator
Hoe spreek je consigne uit?
/kɔnˈsinjə/
Consigne bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| s | sok |
| i | riet |
| j | ja |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| consignes | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit Frans consigne, in de betekenis van ‘wachtwoord, opdracht’ voor het eerst aangetroffen in 1847.
Woordfamilie van consigne
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| consignes | meervoud | consigne |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van consigne zijn vastgelegd.