eponiem
zelfstandig naamwoord ˌepoˈnimBetekenis
- een woord dat gevormd is op basis van een eigennaam
Hoe spreek je eponiem uit?
/ˌepoˈnim/
Eponiem bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| p | pak |
| o | boot |
| n | nek |
| i | riet |
| m | maan |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- woord dat gevormd is op basis van een eigennaam van een persoon
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| eponiemen | meervoud |
| eponiempje | verkleinwoord, enkelvoud |
| eponiempjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Frans éponyme dat teruggaat op Oudgrieks ἐπώνυμος bn "zijn naam gevend aan"; in de betekenis van ‘woord dat is afgeleid van een eigennaam’ voor het eerst aangetroffen in 1981
Woordfamilie van eponiem
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| eponiemen | meervoud | eponiem |
| eponiempje | verkleinwoord | eponiem |
| eponiempjes | verkleinwoord meervoud | eponiem |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van eponiem zijn vastgelegd.