antoniem
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ɑntoˈnimBetekenis
- een woord waarvan de betekenis tegengesteld is aan die van een ander woord
- het bezitten van een tegengestelde betekenis
- kan anders dan het zelfstandig naamwoord ook betrekking hebben op meer dan een woord, bijvoorbeeld een zin of zinsdeel.
Hoe spreek je antoniem uit?
/ɑntoˈnim/
Antoniem bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| o | boot |
| i | riet |
| m | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| antoniemen | meervoud |
| antoniempje | verkleinwoord, enkelvoud |
| antoniempjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘tegengesteld van betekenis’ voor het eerst aangetroffen in 1912.
Woordfamilie van antoniem
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| antonieme | woordvorm | antoniem |
| antoniemen | meervoud | antoniem |
| antoniempje | verkleinwoord | antoniem |
| antoniempjes | verkleinwoord meervoud | antoniem |
| antoniems | woordvorm | antoniem |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van antoniem zijn vastgelegd.