dissectie
zelfstandig naamwoord /dɪˈsɛksi/Betekenis
- scheuring in de wand van een bloedvat
- ontleding van een lichaam, open snijden van een lijk
- iets onderzoeken door het helemaal in onderdelen uiteen te rafelen
Hoe spreek je dissectie uit?
/dɪˈsɛksi/
Dissectie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dissecties | meervoud |
| dissectietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| dissectietjes | verkleinwoord, meervoud |
| dissectiën | meervoud |
Herkomst
van Latijn dissectio
Woordfamilie van dissectie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dissecties | meervoud | dissectie |
| dissectietje | verkleinwoord | dissectie |
| dissectietjes | verkleinwoord meervoud | dissectie |
| dissectiën | meervoud | dissectie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dissectie zijn vastgelegd.