dispuut
zelfstandig naamwoord dɪs'pytBetekenis
- theoretische discussie of debat
- onderdeel van een studentenvereniging
Hoe spreek je dispuut uit?
/dɪsˈpyt/
Dispuut bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| p | pak |
| y | fuut |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| disputen | meervoud |
| dispuutje | verkleinwoord, enkelvoud |
| dispuutjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘redetwist’ voor het eerst aangetroffen in 1566
Woordfamilie van dispuut
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| disputen | meervoud | dispuut |
| dispuutje | verkleinwoord | dispuut |
| dispuutjes | verkleinwoord meervoud | dispuut |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dispuut zijn vastgelegd.