reflectie
zelfstandig naamwoord reˈflɛksiBetekenis
- een beschouwing of overpeinzing
- de weerkaatsing van straling of geluid
- het vanuit een ander perspectief of breder kader terugbuigen op eerdere ervaringen, die daarmee een nieuwe betekenis krijgen
Hoe spreek je reflectie uit?
/reˈflɛksi/
Reflectie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| e | veel |
| f | fiets |
| l | land |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| s | sok |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Klinkt hetzelfde als reflektie, reflexie.
zelfstandig naamwoord
- beschouwing of overpeinzing
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| reflecties | meervoud |
| reflektie | |
| reflexie |
Herkomst
via Frans réflexion of direct van Latijn reflexio, op te vatten als naamwoord van handeling van reflecteren ww met het achtervoegsel -ie
Woordfamilie van reflectie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| reflecties | meervoud | reflectie |
| reflektie | feminine | reflectie |
| reflexie | feminine | reflectie |
| reflexies | feminine | reflecties |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van reflectie zijn vastgelegd.